Holland Team van OHRC

Ogaden Human Rights Committee te Deventer


10 december 2004, Latijnse School
In het kader van de Internationale dag van de rechten van de vrouw.

Met presentaties van Keen Mahamed en Fatma Ali.
Opkomst zo’n 30 mensen, waarvan 70% Somaliërs, evenveel mannen als vrouwen

Conclusies:
1.Situatie in Ogaden is zeer ernstig.
2. Bijna niemand weet hiervan.
3. Voor zover beslissers in overheid en bedrijfsleven er wel van weten nemen ze geen actie of bijna niet.

1. De situatie
Te weinig eten,
Geen scholingskansen, geen infrastructuur,
Veel misdaden tegen de menselijkheid,
Hoge mate van onveiligheid
Bijna geen economische kansen qua werk, handel, etc.
Weinig tot geen gezondheidszorg
Hoge sterfte
Veel vrouwen en meisjes worden verkracht, zowel door soldaten als door hun eigen mannen.

2. Bijna niemand weet hiervan
Opvallend is dat praktisch niemand in de wereld deze situatie kent cq de omvang van de problematiek tot zich door laat dringen.
Dit houdt voor een groot deel verband met:

1. De ‘Westerse wereld’ heeft zelf, door de kolonialisatie en de kunstmatige grenzen een rol gespeeld in de ontstaansgeschiedenis van het probleem. Zij wordt hier niet graag aan herinnerd.
2. Ethiopië verspreidt naar buiten het beeld alsof er niets aan de hand is. De mensen uit de Ogaden steunen betekent dat Ethiopië ‘ tegen’ je zal zijn.

3. De mensen uit de Ogaden, zowel binnen als buiten het gebied, durven niet vrijuit te spreken vanwege de angst voor represailles tegenover zichzelf of hun dierbaren die nog in het gebied wonen.
4. Het is een verhaal dat moeilijk voorstelbaar is als je vanuit het rijke westen kijkt. Het is ver van ons bed, zowel letterlijk als qua belevingswereld. Het vraagt inspanning en verbeeldingskracht om de situatie te leren kennen.

3. Voor zover beslissers in overheid en bedrijfsleven er wel van weten nemen ze geen actie of bijna niet.
De situatie bevindt zich in een impasse;
1. de belangen van ‘ buitenstaanders’ bij het gebied zijn niet zo groot.
2. De mensen die wel directe belangen hebben; de Ogaden en de Ethiopische regering, komen er samen niet uit.
3. De instellingen die in de wereld scheidsrechter spelen, zoals de VN, doen niets of bijna niets, ook vanwege punt 3.1.

4. Hoe nu verder?
1. Het is belangrijk dat mensen weten wat zich in het gebied afspeelt. Een sterke OHRC is daarvoor belangrijk. Zij kan op haar beurt ministeries en organisaties voor ontwikkelingssamenwerking op de hoogte brengen en met hen gaan bespreken hoe oplossingen dichterbij gebracht kunnen worden.
2. Via stap 1 kan er een internationale lobby ontstaan die gaat werken aan een structurele verbetering van de situatie in de Ogaden.

Een vervolgbespreking is belangrijk. De conferentie in Deventer was een eerste stap. De betrokkenheid van de deelnemers was groot. Het is belangrijk om een sterke organisatie te vormen die aan punt 4.1 verdere invulling kan geven.

Verslag van Daniël Nijenhuis, dagvoorzitter en filmmaker.